Odeszłej II Zbigniew Wojciechowicz w lustrze pozostało odbicie twej twarzy ciepła jeszcze pościel i ślad na poduszce zamykam okna próbuję ocalić zapach i smak porannej kawy dotykam pustego już kubka i szukam na nim                 ciepła twych palców blaknie twój kształt i wysycha dotyk na skórze płowieje profil na rękawie śpi jeszcze twój włos milknę by go nie zbudzić Powracającej II Zbigniew Wojciechowicz nie wróciłaś cała jeszcze powrócił skraj twego ramienia i strzęp myśli zawieszony na drgającym spojrzeniu powrócił zapach słów i anyżowy kolor oddechu w słuchawce zawisł twój głos rozmyty ślad dłoni na klamce zapach włosów nie wróciłaś cała jeszcze cała nigdy nie wrócisz