Miasto samobójców. Ikariada Sebastian Chosiński ponad skłębione wzbić się chmury w nicość odesłać balon pychy i nie-być by być w innym miejscu i w słońcu lśnić barwami tęczy kiedy już nic nas nie przyciąga:     gra w syna ojca męża pana     imaginacja – witraż – zegar     sen i bez-sensu strażnik zdrada a jednak skrzydła nam nie rosną w żagle słoneczny wiatr łapiemy by spalać się i rodzić znowu i mocniej dzierżyć w dłoniach stery ponad skłębione wzbić się chmury a potem upaść między ludzi by spłacić swój ostatni kredyt rozewrzeć bramę mur ułudy sen tak spokojny – nie nadejdzie nad głową śpiewa złowieszczo wiatr w ciemności słychać tylko ciche tykanie klamki - - -     - tak        - tak           - tak              - tak XI 2007