***
Izabela Fietkiewicz-Paszek


czuję ból w całym ciele –
bliskość której nie da się przenieść na język.
patrzysz jak milczę nad białą kartką papieru.
otwierając oczy wiem*

że nigdy się nie przekonam.

nie znajdę ujścia w języku.
ani wyjścia. z bliska
nie uchwycę linii
horyzontu. chcę w przemilczeniu
być pomimo. na oścież

otwieram się tam jedynie
- gdzie ciepło świec pozwala
czuć zamiast. łączyć
wbrew. bliskości uczę się

z daleka. jestem dotykalna. próbuję
maniakalnie odnaleźć jakiś rytm:

przebiegle przebiec przeinaczenia
w poprzek przypadku. wbrew

przeznaczeniu. na przekór - zacznę pisać
gdy ujrzę własne narodziny.


          16 listopada 2005

          *Patrycja Jarosz: „Zgwałcone rusałki zamykają oczy - drugie dotknięcie”



***
Izabela Fietkiewicz-Paszek


wiersz dedykowany

z testów wynika jasno, że jesteś
perwersyjnym singlem - zgadza się.
i ja się zgadzam. na wszystko
można w końcu spojrzeć z perspektywy:

wybory. wykluczenia. uzupełnienia. my

wciąż mówimy o teście? może
spróbujmy o nas. o ciszy wypełnianej
milczeniem absolutnym – nie da się
bliżej. intymniej. mocniej. bardziej

być. ukradkiem odklejać słowa
od rzeczy. trzymać jak refren
uparty. kosmyk włosów. zdjęcie
w portfelu. stary bilet - obietnice,

że teraz da się na zawsze – nieruchome
oczy kadrują śnieg. w trzech wymiarach
nauczę się dyskretniej mijać. tymczasem
dojrzewaj we mnie. spokojnie.

4/13 stycznia 2006



Izabela Fietkiewicz-Paszek Poetka, autorka tekstów piosenek. Mieszka w Kaliszu. Publikowała m.in. w Odrze, Autografie, Akancie, PKPzin, Trafri, Portrecie, Poezji dzisiaj, RED, Cegle.Współpracuje z magazynem literacko-artystycznym sZAFA. W przygotowaniu – debiutancki tom wierszy „Lustro obustronnie weneckie”.